به فاصله ی یک متر از هم نشستیم و کلیپای اینستا رو برا هم دایرکت میکنیم

و از به فنا دادن حجم اینترنت لذت میبریم ^__^

+ زندگی را دوست دارم، مادرم را بیشتر

الان تنها چیزی که آرومم میکنه فحاشی پیوسته به چینی هاست

کثافتای هزار پدرِ هیچی ندارِ فلان فلان شده ی بیشرفِ خر ناموس

این چه بدبختی ای که ما تو این خراب شده داریم اخه

فکر کنم کرونا رو از روی تابش مدیرعامل سپاهان ساختن

اه اه مردک کریه المنظر

نیاز دارم چشمو گوشامو بذارم تو اسید تا تصویر این یارو پاک شه

بوووووق توی اون صدا و لهجت مرتیکه ی لزج

جهل، خرافه، سیل، زلزله،سانچی، گرونی، حمله ی ملخ ها، زدن هواپیما،

دلار ۱۵۷۰۰، پراید ۷۰ میلیونی، اینترنت ملی،اتیش زدن کتاب پزشکی،

مسئول گاو بی کفایت، بنزین ۳۰۰۰ تومنی، کرونا و ...

بحران پشت بحران

بسه روانی شدیم

روز هفتم قرنطینه :

مغز من ساعت ۲ نصفه شب: نازی جون غم و چشم انتظاری، نازی همدم منفقط این مونده از تو یادگاری، نازی همدم من نازی جون بیا برگرد به خونه، نازی مهربونمبیا ای نازنین دردت به جونم، نازی همزبونم کاش میشد بهنا

من بیشتر از هر چیزی پای انیمیشنا گریه کردم با صحنه های غم انگیزشونمثلا تو آنه شرلی اونجا که متیو میمیره من بیشتر از خود آنه گریه کردمیا اونجا که استرلین رامکالو میبره تو جنگل ول کنه من عررر میزدمهمین

نامه ای به فرزندانم : دخترک زیبای من؛ از آنجایی که مادرت به عنوان یک دختر در این جامعه زندگی کردو درد و بدبختی های دختر بودن را به چشم دید و به جان حس کرد، نمیخواهم تو را هم وارد این کثافت خانه کنم

اونجا که میگه :

«ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخر من

به سلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من »

دوست دارم پنجره رو باز کنم بپرم پایین.